Autor: urbanmodel12

Artykuł w wersji angielskiej w FAM

Prezentacje i wystawy podsumowujące projekt w nauczaniu architektury i urbanistyki są opcjonalnym, ale integralnym elementem procesu dydaktycznego. Do 2019 roku stały się częstymi wydarzeniami w kalendarzach studiów projektowych i związanych ze sztuką. Wprowadzenie technologii zdalnych było niepopularne i rzadkie ze względu na liczne ograniczenia. Pandemia COVID-19 wymusiła potrzebę pracy i prezentowania wyników nauczania na odległość. Wiele wystaw w 2020 i 2021 roku było realizowanych zdalnie. Wyzwaniem zdalnych wystaw z zakresu architektury i urbanistyki jest przekazanie treści związanych z projektami, a formą ich ekspozycji są bardzo często ilustracyjne plansze i makiety. Do ich zdalnej prezentacji wykorzystywane są różne technologie, takie jak wirtualne galerie wystaw, a także rozszerzona i wirtualna rzeczywistość. Artykuł podejmuje dyskusję na temat sposobów realizacji wystaw wirtualnych, ich zalet i wad oraz stosowanych technik. Istnieje również opis 3 autorskich wystaw zorganizowanych w dziedzinie architektury, poświęconych strukturze miast, z których dwie zorganizowano w formule mieszanej (równoległej, hybrydowej), podczas których uczestnicy prezentowali elementy ekspozycji, w tym modele fizyczne , poprzez transmisję na żywo, prezentując jednocześnie wcześniej przygotowane, analogiczne modele w rozszerzonej i wirtualnej rzeczywistości.

Wystawa ARCHEA modeli struktury miasta Aachen jest częścią Wystawy Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej przy ul.
EXPOBUD – XVI Targi Budownictwa, Wnętrz i Ogrodu w Gliwicach. Sobota, 11 września 2021. 10:00 – 16:00 (+1). Arena Gliwice · Akademicka 50, Gliwice, Polska.
Makiety struktury Aachen, analizy przestrzeni publicznych i modele rzeczywistości rozszerzonej zostaną wystawione wraz z innymi pracami z Politechniki Śląskiej. Dziękuję za pomoc dla Krzysztofa Gronia.

Część wystawy Archea przygotowali pod okiem Tomasza Bradeckiego Karolina Piotrowska, Ościłowicz Olga, Górnikiewicz Grzegorz, Sikorska Patrycja, Baryłowicz Katarzyna, Bartos Patrycja, Buła Monika, Ulrich Mateusz, Pietrwalski Daniel, Swoboda Jakub, Popielarczyk Adriana, Żak Natalia.

Mapping Urban Spaces
Designing the European City
Edited By Lamberto Amistadi, Valter Balducci, Tomasz Bradecki, Enrico Prandi, Uwe Schröder
Copyright Year 2021
ISBN 9781032041247
July 26, 2021 Forthcoming by Routledge
308 Pages 126 Color Illustrations

Mapping Urban Spaces skupia się na średnich miastach europejskich, a dokładniej na ich otwartych przestrzeniach z psychologicznego, socjologicznego i estetycznego punktu widzenia. Rozdziały ilustrują, w jaki sposób cechy, które sprawiają, że życie w średnich miastach europejskich są przyjemne i zrównoważone – dostępność, łatwość podróżowania, zrównoważony rozwój miast, integracja społeczna – można przypisać charakterowi tej przestrzeni.

Rozdziały rozpoczynają się od fenomenologicznego studium przestrzeni do wkładu na temat miejsc i krajobrazów w mieście. Badane są centralności i ich znaczenie, a także przestrzeń społeczna i jej złożoność. Wkład koncentruje się na historii i teorii, a także konkretnych podejściach badawczych i mapowych oraz wynikających z nich zastosowaniach projektowych.

Studia przypadków pochodzą z krajów z całej Europy, w tym między innymi z Polski, Włoch, Grecji, Niemiec i Francji. Książka zainteresuje studentów, naukowców i praktyków architektury, urbanistyki i architektury krajobrazu.

Modele struktury miasta Zabrze.

Wystawa odbyła się 22.06.2021 o godz. 11.00 w galerii Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej, a także online poprzez platformę Youtube. Link do transmisji: https://youtu.be/a9qQA-IrOW4

Na wystawie zaprezentowano autorskie modele wybranych przestrzeni publicznych oraz struktury miasta Zabrze, a także makiety i plansze przedstawiające zebrane materiały i dane.

Publikacja, zrealizowana przez przez studentów, pod redakcją T. Bradecki i M.Borowiecka jest do pobrania tutaj
https://repolis.bg.polsl.pl/Content/71344/download/

Zestawienie modeli 3D, które powstały przy okazji wystawy
List of 3D models
https://skfb.ly/o6sF7
https://agmt.it/m/Rluod1R5
https://agmt.it/m/obyUpG4z https://skfb.ly/o6sFU

https://agmt.it/m/U0A4LiYW https://skfb.ly/o6sxR
https://agmt.it/m/ZVWZRCnG https://skfb.ly/o6nxv
https://agmt.it/m/Jtb6bxaj https://skfb.ly/o6nxr
https://agmt.it/m/YEUtMT0O
https://agmt.it/m/LkPTu4je https://skfb.ly/o6nxE
https://agmt.it/m/snGwgNtb https://skfb.ly/o6nxT
https://skfb.ly/o6szP

Przykłady panoram 3d
https://tiny.pl/rbmtq
https://tiny.pl/rbmt1
https://tiny.pl/rbmtj

W wydarzeniu wzięli udział przedstawiciele miasta Zabrze, przedstawiciele
Oddziału Śląskiego Towarzystwa Urbanistów Polskich (na miejscu) oraz profesorowie komentujący (online):
Prof. Allesandro Camiz Özyeğin University, Faculty of Architecture and Design, Istanbul
Prof. Lamberto Amistadi University of Bolonia, DEpartment of Architecture, Cesena

Wystawa została realizowana w ramach współpracy z miastem Zabrze, międzynarodowego projektu ARCHEA, a także pod patronatem Oddziału Śląskiego Towarzystwa Urbanistów Polskich. Wystawę przygotowali studenci 3-go roku Wydziału Architektury w ramach przedmiotu Struktura Miasta pod kierunkiem dr inż. arch. Tomasza Bradeckiego.

informacja referencyjna na stronie projektu ARCHEA: https://site.unibo.it/archea/en/agenda/virtual-exhibition-models_2

Informacja na temat profesorów wizytujących online i komentujących:

Allesandro Camiz Özyeğin University, Wydział Architektury i Projektowania, Istambuł Alessandro Camiz jest absolwentem (BArch + MArch) architektury na uniwersytecie „Sapienza” (Rzym, 1999). Przed ukończeniem szkoły współpracował z Sartogo Architetti Associati dla
Nowa włoska ambasada (Waszyngton) i Kościół Najświętszego Oblicza Jezusa (Rzym). W W 2007 r. Omówił pracę doktorską zatytułowaną „Historia średniowiecznego planowania urbanistycznego w Rawennie”
(Sapienza), a tam uczęszczał na studia podoktoranckie do 2014 r. Nauczał w szkole architektury Uniwersytetu Miami i na Wydziale Architektury Girne American Uniwersytet (Cypr), gdzie kierował do 2018 r. międzynarodowe Centrum Dziedzictwa Studia (ICHS). Jest członkiem ICOMOS-Włochy i sekretarzem generalnym Cypru Network for Urban Morphology (CyNUM). Obecnie jest profesorem nadzwyczajnym i dyrektorem Laboratorium Dynamicznych Badań Morfologii Miejskiej (DRUM) na Uniwersytecie Özyeğin, Stambuł. Jego główne zainteresowania badawcze obejmują projektowanie architektoniczne, morfologię urbanistyczną i zaawansowane technologie cyfrowe do dokumentacji i konserwacji dziedzictwa architektonicznego. 

Prof. Lamberto Amistadi University of Bolonia, Wydział Architektury, Cesena. Lamberto Amistadi jest profesorem nadzwyczajnym architektury i urbanistyki na Uniwersytecie w Bolonii. Jest zastępcą dyrektora internetowego magazynu „FAMagazine” poświęconego badaniom i projektom dotyczącym architektury i miasta oraz współreżyserem serii „TECA. Teorie della Composizione architettonica ”(Clean). Wraz z Ildebrando Clemente założył i reżyseruje cykl „DŹWIĘKI: Teoria i otwartość architektoniczna” (Aión), który zawiera tomy monograficzne o Johnie Hejduku i Aldo Rossi. Jest autorem wielu publikacji, w tym książek Paesaggio come rappresentazione (Clean, 2008), La costruzione della città (Il Poligrafo, 2012), Architettura e Città (z Enrico Prandi, FAEdizioni 2016). W 2018 r. Zdobył stanowisko koordynatora i dyrektora ds. Nauki w zaproszeniu do partnerstwa strategicznego Erasmus + na poziomie europejskim na poziomie europejskim, zatytułowanym „ARCHEA Architectural European Medium-Large Arrangement”.

Udział w Kalejdoskopie czyli 4 minutowe wystąpienie oraz publiczna dyskusja podczas Panelu poświęconemu mieszkalnictwu 8.06.2021 w Kongresie Polityki Miejskiej – wydarzenie online

panel dyskusyjny Kalejdoskop w ramach KONGRES POLITYKI MIEJSKIEJ 2021 Kongres Polityki Miejskiej 20218 czerwca (wtorek)Mieszkalnictwo i polityki społeczne. Moderator: Kamil Nowak, Instytut Rozwoju Miast i Regionów , godz.12.00 – 13.00„REIT jako potencjalne źródło finansowania inwestycji mieszkaniowych. Biznesowe wykorzystanie modelu” – Alicja Kozarzewska, Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej.„Główne założenia programu mieszkalnictwa społecznego dla obszarów rewitalizacji miasta Łodzi” – Mateusz Piasecki, Towarzystwo Urbanistów Polskich – Oddział w Łodzi.„Wyzwania i zagrożenia w kształtowaniu intensywnej zabudowy mieszkaniowej albo jak wybrać optymalne miejsce zamieszkania ” – Tomasz Bradecki, Wydział Architektury Politechniki Śląskiej. „Dysproporcje społeczne w Warszawie” – Marcel Świerkocki, Wydział Geografii i Studiów Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego. „Dostępność wydarzeń organizowanych przez ośrodki, centra i domy kultury dla osób głuchych w województwie łódzkim” – Klaudia Zamora, Studenckie Koło Naukowe Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Łódzkiego SPATIUM.Kalejdoskopy to kilkuminutowe prezentacje umożliwiające słuchaczom w krótkim czasie, zapoznanie się z szerokim spektrum projektów przyporządkowanych do ścieżek tematycznych, tj. mieszkalnictwo i polityki społeczne; transport i mobilność miejska; zarządzanie i finanse publiczne + partycypacja; zarządzanie i finanse publiczne (prace przekrojowe); środowisko i adaptacja do zmian klimatu; kształtowanie przestrzeni. Po każdym cyklu wystąpień przewiduje się dyskusje dotyczące poruszonych wcześniej kwestii. Sesje zorganizowane są w ramach Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej.

Wszyscy obecnie widzimy jak dużo się buduje osiedli, i jak bardzo sią one różnią lokalizacją, formą, strukturą. Statystycznie 2/3 Polaków chciałoby mieszkać w zabudowie jednorodzinnej, a nie wielorodzinnej. American dream o domku jednorodzinnym z ogródkiem dziś w Polsce najczęściej oznacza wybór miejsca zamieszkania w znacznej odległości od centrum miasta na jego peryferiach. Jednocześnie w centrach miast intensyfikuje się zabudowę, realizuje się mieszkania bardzo małe i jednocześnie drogie. Rodzi to pytania czy zmierzamy w dobrą stronę, które formy można uznać za bardziej lub mniej zrównoważone. W swoich badaniach skupiam się na wskaźnikach urbanistycznych takich jak: gęstość i intensywność zabudowy, liczba mieszkań na hektar, liczba kondygnacji, ilość miejsc parkingowych na mieszkanie, udział powierzchni biologicznie czynnej. Na ilustracji przedstawiłem kompilację różnych form zabudowy od najmniej intensywnej domu jednorodzinnego, poprzez zabudowę bliźniaczą, szeregową, wielorodzinną wolnostojącą, wielorodzinną zwartą, aż po bardzo złożone budynki hybrydowe o wielu funkcjach. Każdy z nas ma swoją ulubioną, każdy z nas gdzieś mieszka. Każdą z tych form cechują inne wartości wskaźników. Niektóre z nich współcześnie reprezentują intensywności, o których wcześniej nie było mowy (kiedyś 80-120 mieszkań na hektar, dziś w niektórych przypadkach 200 i 300). Niektóre współczesne realizacje osiedli zaskakują, a przecież ktoś z nas je wybierze na miejsce zamieszkania. Istnieją złe i dobre przykłady. Z pewnością pośrednie, umiarkowane formy zabudowy należy uznać za bardziej zrównoważone, takie, które nie będą tworzyły problemów w przyszłości i dają nam szansę na lepsze bardziej zielone środowisko zamieszkania. Wnioski z badań, które prowadzę zawierają rekomendacje oraz wytyczne dla planistów, deweloperów, urbanistów, a także mieszkańców.