POTRZEBY MIESZKANIOWE ZASPOKOJONE PARAMETRYCZNIE – NOWA DZIELNICA GLANHATAN

sprostowanie

PARAMETRYCZNE PROJEKTOWANIE URBANISTYCZNE 

Artykuł POTRZEBY MIESZKANIOWE ZASPOKOJONE PARAMETRYCZNIE – NOWA DZIELNICA GLANHATAN to oczywiście PrimaAprilisowy żart. Projekt Dzielnicy Glanhatan jako taki nie istnieje, a sama jej lokalizacja jest czysto przypadkowa. Natomiast część artykułu jest prawdziwa.Projektowanie parametryczne jest coraz częściej wykorzystywane w projektowaniu form użytkowych, architektury, a coraz częściej urbanistyki. Niektórzy miłośnicy tej metody uważają, że to faktycznie przyszłość. Znane są już realizowane dzielnice, czy osiedla, których projekty były realizowane w oparciu o środowisko parametryczne, które uwzględniało wiele danych i parametrów od ukształtowania terenu zaczynając, a na analizie strumieni potoków ruchu kończąc. Jako przykład można podać dzielnicę Kartal Pendik w Istambule, projektu Zaha Hadid Architects. Metoda jest wciąż rozwijana na różne sposoby.Autor wirtualnego projektu Dawid Kątny wraz z Tomaszem Bradeckim (promotor pracy dyplomowej) podjął próbę opracowania skryptu, który pozwalałby generować wirtualne dzielnice mieszkaniowe w oparciu o zadane parametry w zgodzie z obowiązującymi w Polsce przepisami. Pomimo wielu uproszczeń koniecznych do realizacji pracy już w fazie wstępnej skrypt pozwala na generowanie bardzo spektakularnych geometrii i jednocześnie przeliczać dane ilościowe: ilość mieszkań, ilość miejsc parkingowych, powierzchnie zabudowy, powierzchnię użytkową mieszkań oraz wiele innych. To co odróżnia projektowanie parametryczne od tradycyjnego to fakt, że ten sam skrypt można zastosować wielokrotnie do różnych lokalizacji i go ulepszać, lub modyfikować dla lepszych rezultatów, a czas generowania lub modyfikowania pojedynczego projektu wynosi 2 minuty. Projekt GLANhatan to primaaprilisowa demonstracja możliwości projektowania parametrycznego w urbanistyce: jest czysto wirtualna, ale faktycznie możliwa. Na potrzeby primaaprilisowego żartu w skrypcie przyjęto nierzeczywiste założenia: nieskończonej ilości parkingów podziemnych, i dowolnej liczby kondygnacji budynków. Naturalnie na potrzeby pracy dyplomowej w skrypcie przewiduje się normatywne i na co dzień stosowane wskaźniki urbanistyczne charakterystyczne dla danego obszaru. Projekt ma charakter eksperymentu i wpisuje się w nurt innych parametrycznych jemu podobnych. Wyniki i potencjalne zastosowanie skryptu może być przydatne dla deweloperów, planistów. Projekt jest realizowany na Wydziale Architektury Politechniki Śląskiej.

Rosnące potrzeby mieszkaniowe, boom demograficzny oraz brak wolnych terenów pod inwestycje mieszkaniowe stają powoli faktem. Realizacje nowych zespołów mieszkaniowych, a nawet już ich wstępne projekty cieszą się wielkim zainteresowaniem lecz nie nadążają za popytem. Konieczna jest więc intensyfikacja prac projektowych i propozycje nowych nietypowych rozwiązań. Rozwiązaniem problemu może być projektowanie parametryczne coraz częściej wykorzystywane w urbanistyce. Projektowanie parametryczne pozwala na określenie parametrów zabudowy w sposób zupełnie inny niż dotychczas: dzięki temu innowacyjnemu podejściu możliwość intensyfikacji zabudowy jest wręcz nieskończona. Z projektowaniem parametrycznym eksperymentuje się także w Gliwicach, gdzie potrzeby mieszkaniowe są ogromne, a większość mieszkańców marzy o swoim własnym mieszkaniu na tutejszym Manhatanie.

Odpowiedź na to zrealizował DKTB estates, który opracował koncepcję realizacji ultraintensywnej zabudowy w obrębie miasta Gliwice w bezpośrednim sąsiedztwie centrum. Projekt Glanhatanu (od Gliwicki Manhatan) powstały w oparciu o technologię parametryczną. Ultraintensywność została zdefiniowana poprzez parametry zabudowy o bardzo wysokiej intensywności. Nowa dzielnica Glanhatanu to prawie mini miasto zaprojektowane parametrycznie tuż przy największym węźle autostrad A1 i A4 pomiędzy Gliwicami, a Knurowem.

Prezentowane wizualizacje są efektem pracy nad skryptem, który sam generuje geometrię osiedli: ulice, budynki, drzewa zgodnie zasadami wirtualnej urbanistyki. Glanhatan to osiedle na miarę 21-go wieku, które spełnia marzenie każdego o apartamencie na 20 tej kondygnacji z widokiem na góry i na morze. Sąsiedztwo lotniska Aeroklubu, które aktualnie rozbudowuje pas startowy to tylko dodatkowy atut dla inwestorów, którzy korzystają z podniebnych taksówek. Projekt powstał w wyniku eksperymentu, który wkrótce będzie wdrożony.

Dzielnica Glanhatanu oferuje na 190 hektarach prawie 90000 mieszkań przy intensywności ponad 400 mieszkań na hektar (intensywności miast metropolitalnych Azji lub np. Manhatanu). Jest to możliwe dzięki zróżnicowaniu zabudowy od domów jednorodzinnych (600) do zabudowy wielorodzinnej o maksymalnej liczbie 40 kondygnacji w samym centrum.

W dzielnicy zaplanowano także parki i tereny zieleni – udział powierzchni biologicznie czynnej wynosi 50%, z czego prawie 30% zieleni będzie ogólnodostępna. Powierzchnia zabudowy zespołów mieszkaniowych to ok. 23%.

Zapisy na mieszkania w Glanhatanie już ruszają. Wizualizacje dzielnicy i jej geometria będą jeszcze modyfikowane parametrycznie. Czas pracy nad skryptem to efekt ponad 10cio miesięcznej pracy, natomiast czas generowania projektu to ok. 2 minuty.