Wystawy wirtualne i równoległe w nauczaniu urbanistyki. Wnioski z wykorzystania rozszerzonej i wirtualnej rzeczywistości

Artykuł w wersji angielskiej w FAM

Prezentacje i wystawy podsumowujące projekt w nauczaniu architektury i urbanistyki są opcjonalnym, ale integralnym elementem procesu dydaktycznego. Do 2019 roku stały się częstymi wydarzeniami w kalendarzach studiów projektowych i związanych ze sztuką. Wprowadzenie technologii zdalnych było niepopularne i rzadkie ze względu na liczne ograniczenia. Pandemia COVID-19 wymusiła potrzebę pracy i prezentowania wyników nauczania na odległość. Wiele wystaw w 2020 i 2021 roku było realizowanych zdalnie. Wyzwaniem zdalnych wystaw z zakresu architektury i urbanistyki jest przekazanie treści związanych z projektami, a formą ich ekspozycji są bardzo często ilustracyjne plansze i makiety. Do ich zdalnej prezentacji wykorzystywane są różne technologie, takie jak wirtualne galerie wystaw, a także rozszerzona i wirtualna rzeczywistość. Artykuł podejmuje dyskusję na temat sposobów realizacji wystaw wirtualnych, ich zalet i wad oraz stosowanych technik. Istnieje również opis 3 autorskich wystaw zorganizowanych w dziedzinie architektury, poświęconych strukturze miast, z których dwie zorganizowano w formule mieszanej (równoległej, hybrydowej), podczas których uczestnicy prezentowali elementy ekspozycji, w tym modele fizyczne , poprzez transmisję na żywo, prezentując jednocześnie wcześniej przygotowane, analogiczne modele w rozszerzonej i wirtualnej rzeczywistości.