Kategoria: BADANIA

Architektura wielu funkcji, architektura zróżnicowanej funkcji – mixed use (ang. używanie mieszane) to termin określający implementację różnych funkcji (zastosowań) w tym samym budynku. Budynki wielu funkcji często kojarzą się z krajobrazem miejskim o dużej intensywności (zwartym): centrami miast, ośrodkami miejskimi, szczególnymi gęstościami i użytkami. Termin „niska gęstość” odnosi się do budownictwa mieszkaniowego i opisuje teren częściowo zurbanizowany z rozproszonym (niezbyt zwartym) budwnictwem mieszkalnym (bardzo często domy jednorodzinne lub domy bliźniacze). W czasach narastającej urbanizacji coraz częściej pojawia się zabudowa jednorodziinna o niskiej intensywności. W domu jednorodzinnym często mieści się mały sklep lub warsztat. Od wieków niektóre zawody nie wymagały dojazdów do pracy. Dzisiaj dojeżdżanie do pracy jest bardziej powszechne, ale niektóre zawody nie wymagają dojazdów lub mają różne wymagania. Współczesne rozwiązania architektoniczne są dziś o wiele bardziej elastyczne i tańsze niż kiedykolwiek wcześniej. Oddzielenie miejsca na małe biuro w domu można zrobić łatwo: np. wielu specjalistów IT wybiera pracę w domowym biurze. Również wielu freelancerów wykonujących prace artystyczne (architekci, fotografowie) woli pracować blisko domu (w domu) z powodu niestandardowych godzin pracy.

Przedstawiono 3 studia przypadków różnych typów gospodarstw domowych o różnych zastosowaniach dodatkowych. Ich 'miejskie’ znaczenie zależy od układu architektonicznego. Wszystkie studia przypadków znajdują się w różnych lokalizacjach. Autorzy doszli do wniosku, że współczesna urbanizacja może być bardziej zrównoważona, zwiększając gęstość zabudowy mieszkaniowej i jej zróżnicowanie.

Słowa kluczowe: użytkowanie mieszane, niska intensywność zabudowy, gęstość zaludnienia, modele zrównoważonego budownictwa mieszkaniowego

Budynki jednorodzinne mogą zawierać lub współtworzyć funkcje uzupełniające: biura, sklepy lub inne usługi nieuciążliwe.

Zabudowa o niskiej intensywności może być uzupełniona o budynki dwufunkcyjne: dom z biurem, dom ze sklepem, dom z piekarnią. W zabudowie ekstensywnej jest to coraz częstsza praktyka.  Prezentujemy  przykłady budynków dwufunkcyjnych, które swoją funkcją wpisują się w powyższe założenia.

Wstępne wnioski z badań opisanych przypadków:

Usługi w budynkach jednorodzinnych są dwukierunkowymi generatorami ruchu: nie tylko zmniejszają potrzebę komunikacji własnej właścicieli, ale z drugiej strony również powodują potrzebę komunikacji i realizacji miejsc parkingowych dla klientów i pracowników

Fronty budynków pełnią istotną rolę i w zależności od przypadków są traktowane różnie przy czym kluczowa wydaje się ich estetyka i funkcjonalność

Projektowane obiekty wyróżniają się skalą, może to wpływać na krajoobraz – w niektórych miejscach widokach będą to więc obiekty wyróżniające się

Literaturowy przykład realizacji o podobnych założeniach:

http://fujimoto-archi.com/11.html#pagetop

Zrównoważona zabudowa mieszkaniowa to taka która zapewnia optymalną strukturę (w tym także intensywność) zabudowy w poszanowaniu do otoczenia oraz pozwala na racjonalne (nie maksymalne) gospodarowanie przestrzenią, tak by była ona pozytywnym środowiskiem zamieszkania w czasie, w którym powstaje oraz w przyszłości, a także taka, która powstaje w poszanowaniu zasobów, z których korzysta – definicja robocza (Bradecki, 2017)

Zrównoważona zabudowa mieszkaniowa nie musi być tożsama ze zwartą zabudową mieszkaniową. Celem badań jest zdefiniowanie pojęcia zrównoważony zespół mieszkaniowy w obliczu współczesnych wyzwań związanych z urbanizacją w skali nie większej niż jednostka sąsiedzka. Problemem, który autor będzie się starał rozwiązać jest ocena, które mierniki urbanistyczne mają znaczący wpływ na kształtowanie zrównoważonych zespołów mieszkaniowych.

Przyjęto, że  modele zespołów mieszkaniowych  można opisać poprzez  mierniki urbanistyczne stosowane w planowaniu przestrzennym, a także model 3d będący trójwymiarową symulacją prezentującą przyjęte wartości. Ponadto przyjęto, że współczesne technologie oraz innowacyjne rozwiązania  przestrzenne mogą mieć znaczący wpływ na formę przyszłych zrównoważonych zespołów mieszkaniowych.

Jedna z koncepcji pracy to poszukiwania optymalnych intensywności …

słowa kluczowe: zrównoważony rozwój miast i osiedli

strona w budowie

SZKIC, MODEL, WIZUALIZACJA W PROCESIE PROJEKTOWYM: PRZYPADEK ZESPOŁU ZABUDOWY WIELORODZINNEJ

słowa kluczowe: projektowanie architektoniczne, zabudowa wielorodzinna

Szkic, model i wizualizacja to elementy procesu projektowania architektonicznego. Przypadek projektu zespołu zabudowy wielorodzinnej może być prezentowany w różnych skalach z wykorzystaniem wszystkich metod. Wybrane efekty procesu szkice lub rysunki, makiety, lub wizualizacje perspektywiczne dają obraz przyszłych realizacji i są często istotnym medium ilustracji dla przyszłych użytkowników. Autorzy, będący jednocześnie projektantami prezentują wyniki badań wrażeń potencjalnych nabywców mieszkań, którzy oceniali planowany zespół zabudowy wielorodzinnej. Wnioski z badań zrealizowanych z wykorzystaniem ankiet wskazują, która z metod ilustracji była najefektywniejsza dla przyszłych mieszkańców. Wnioski mogą być przydatne dla innych realizacji procesu projektowego i sprzedażowego przez architektów, deweloperów, planistów.

Każdą z form zespołów zabudowy mieszkaniowej można przedstawić za pomocą modelu 3d i jednocześnie danych go opisujących poprzez wskaźniki urbanistyczne. Celem tworzenia modeli intensywnej zabudowy mieszkaniowej jest prezentacja zespołów mieszkaniowych, które zostały zrealizowane, bądź zostały zaprojektowane. Modele te ilustrują wskaźniki m.in. takie jak intensywność zabudowy, a poprzez swój trójwymiarowy charakter jednocześnie pokazują formę przestrzenną.

Idee fix modelowania to usystematyzowana prezentacja obiektów, które są już zrealizowane, z autorskim komentarzem oraz podstawowymi, ujednoliconymi wskaźnikami urbanistycznymi. Istotne wydają się wskaźniki intensywności zabudowy (ilości mieszkań na hektar) oraz ilości miejsc parkingowych. Wskaźniki te (często o skrajnie różnych wartościach) bardzo rzutują na proponowane rozwiązania urbanistyczno-architektoniczne.

Modele zrealizowanych już zespołów zabudowy pozwalają na obiektywną ocenę osiągniętych wskaźników i subiektywną ocenę realizacji.

fragmenty publikacji podczas konferencji IX Śląskiego Forum Inwestycji, Budownictwa, Nieruchomości, która odbyła się w dniach 21-22 czerwca br. w Centrum Edukacyjno-Kongresowym Politechniki Śląskiej oraz Budynku X Wydziału Architektury tej Uczelni.

SESJA – REWITALIZACJA MIASTA, OSIEDLI I TERENÓW POPRZEMYSŁOWYCH

http://izbabud.pl/prezentacje-konferencji-ix-slaskie-forum/?print=print

Przykład zespołu Aura Gdańsk: widok z lotu ptaka: źródło maps.google.com

Model zespołu Aura Gdańsk: model 3d ilustrujacy ilość kondygnacji: Julia Swoboda

STUDIUM WSPÓŁCZESNYCH ZESPOŁÓW
MIESZKANIOWYCH

Wybrane realizacje w Polsce w latach 2003-2016
redakcja/editor: Tomasz BRADECKI
we współpracy z/in cooperation with:
Julia SWOBODA, Katarzyna NOWAK, Klaudia DZIECHCIARZ
pełna publikacja PDF:

http://repolis.bg.polsl.pl/Content/49829/2019_01_BRADECKI_STUDIUM_WSPOLCZESNYCH_STUDY_OF_CONTEMPORARY.pdf

prezentacja: 2018_03_STUDIUM_mieszkaniowe_residental

Celem publikacji STUDIUM WSPÓŁCZESNYCH ZESPOŁÓW MIESZKANIOWYCH jest prezentacja
najnowszych zespołów mieszkaniowych, które powstały w Polsce. Zespoły te prezentują współczesne
kierunki, które dominują w realizacji zespołów mieszkaniowych większych niż budynek. Głównym założeniem opracowania jest usystematyzowana prezentacja obiektów z autorskim komentarzem oraz zestawieniem podstawowych wskaźników urbanistycznych.

Wydział Architektury, Politechnika Śląska

Jedna z inspiracji do realizacji:

Jak pisze Dąbrowska-Milewska jest sprawą oczywistą, potwierdzoną przez liczne realizacje, że przy bardziej radykalnych założeniach można uzyskać wyższe od racjonalnych wskaźniki intensywności wykorzystania terenu
Dąbrowska-Milewska G. 'Standardy urbanistyczne jako narzędzie racjonalnej gospodarki terenami w mieście’, Czasopismo Techniczne 6-A/2010, zeszyt 14 s.17-24

Prezentacja plakatów z okazji przedwydania publikacji fot. Krzysztof Kafka:

26-27 października 2017 Konferencja „Miasto polskie” Wydział Architektury Politechnika Krakowska26-27 października 2017 Konferencja „Miasto polskie” Wydział Architektury Politechnika Krakowska

https://www.facebook.com/Konferencja-Miasto-polskie-1381768215177659/

http://www.pk.edu.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=2041:miasto-polskie-potrzeba-diagnozy-i-konfrontacja-z-ideami-konferencja&catid=8&lang=pl&Itemid=405

Zwarta zabudowa mieszkaniowa to taka która zapewnia optymalną intensywność zabudowy w poszanowaniu do otoczenia oraz pozwala na racjonalne (nie maksymalne) gospodarowanie przestrzenią, tak by była ona pozytywnym środowiskiem zamieszkania. (Bradecki, 2017)

Zwarta zabudowa mieszkaniowa może być zabudową zrównoważoną, ale nie w każdym przypadku.

Pojęcie 'zwarta zabudowa mieszkaniowa’ jest bardzo szerokie, ogólne i w pewnym sensie nieprecyzyjne ponieważ 'zwartość’ zabudowy mieszkaniowej można różnie oceniać zarówno w skali samego zespołu, jak i w skali najbliższego otoczenia.

Jeśli za zwartą można uznać ekonomiczną zabudowę mieszkaniową to wg Jana Chmielewskiego (2001) racjonalna pod względem ekonomicznym i użytkowym jest intensywność zabudowy mieszkaniowej brutto około 0,5.

Jeśli będziemy się kierować systemami certyfikacji np takimi jak LEEDs to jednym z kryteriów oceny zespołu jest zwarta zabudowa definiowana jako możliwie gęsta siatka ulic i kwartałów.

Za kluczowe dla zwartości można uznać relację badanego zespołu mieszkaniowego względem otoczenia, szczególnie, jesli będziemy chcieli odnieść się do idei zrównowazonego rozwoju. Wg Kowalewskiego (2006) zabudowa o wysokiej intensywności czyli zabudowa zwarta jest koniecznością dla przyszłego zrównoważonego rozwoju miast.

Niektóre z definicji zwartej zabudowy mieszkaniowej wykorzystują w tym celu mierniki urbanistyczne, w tym najpopularniejszy  to ilość mieszkań na hektar. Jesli przyjmiemy, zwarta zabudowa mieszkaniowa oznacza intensywną zabudowę mieszkaniową to można korzystać z klasycznego występującego w literaturze podziałlu: do 40 mieszkań/ha – zabudowa o niskiej intensywności, od 40 do 80 mieszkań/ ha to zabudowa o średniej intensywności, a powyżej 80 mieszkań na ha to zabudowa o wysokiej intensywności, a więc zabudowa zwarta.

Tak przyjęta definicja może jednak być czasami myląca: jesli przyjmiemy że badamy obszar na którym planuje się, lub istnieje zespół o bardzo wysokiej intensywności np. powyżej 100 jednostek na hektar w sąsiedztwie zabudowy o średniej intensywności np. 50 mieszkań na hektar, to może się okazać że istniejąca sąsidująca zabudowa była już bardzo zwarta, a nadmierna intensywność tylko ta zwartość psuje kompozycyjnie.

definicja zwartości zabudowy wg Agaty Twardoch” Zwarta zabudowa to w uproszczeniu taka, która najefektywniej wykorzystuje przeznaczony na nią teren, z tym, że efekt nie jest rozumiany jako maksymalna możliwa do osiągnięcia liczba metrów kwadratowych przestrzeni użytkowej – a wynikowa pomiędzy największą możliwą liczbą mieszkańców na danym terenie, przy zachowaniu optymalnych warunków zamieszkania. „