W dniu 20.04.2022 uczestniczyłem w debacie miasto 15-to minutowe. Organizatorem jest Gazeta Wyborcza. W spotkaniu udział wzięli: Danuta Kamińska, wiceprzewodnicząca zarządu Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii, Monika Zieliński, Ogrodniczka Miejska w Mikołowie, prof. Andrzej Grzybowski, architekt, dr Tomasz Bradecki, prodziekan Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej, Michał Lorbiecki, oficer pieszy w Tychach oraz pełnomocnik ds. Nowego Centrum
Dzisiejsze miasto 15-minutowe to idea, która polega na tym, żeby łatwo można skorzystać, najlepiej na piechotę, z podstawowych usług – mówi dr Tomasz Bradecki. Dodał, że kreowanie miast z bliskimi podstawowymi usługami jest kluczem. – Stawka jest większa niż życie. Mówimy o miastach zrównoważonych. Chodzi zatem o to, by zostawić je kolejnym pokoleniom w nie gorszym stanie i z nie gorszymi warunkami do życia, niż my je mamy – przypomniał.
narzędzi podobnych temu udostępnione przez GZM jest znacznie więcej np: dataabout.pl
narzędzie GZM jest dosyć proste i niczego nie wnosi, przede wszystkim nie wnosi oceny tego, co interpretuje
wzorce bardziej zaawansowane to np: walkscore.com,
istnieje cała gama wskaźników, służących ocenie sąsiedztwa pod katem ilości zieleni, radości ze spaceru albo relacji wartości cen nieruchomości i ilości zieleni, dostępności pieszej
wszystkie te wskaźniki bazują na algorytmach wykorzystujących dane przestrzenne w systemach GIS
warto przypomnieć idea miast 15-to minutowych pochodzi
EKO WATERFALL RESIDENCE luksusowe osiedle mieszkaniowe odporne na COVID, zeroemisyjne, w 100% zielone
Kompleks Eko Waterfall Residence to unikalne osiedle, które ma zagwarantować prywatność i bezpośrednią bliskość z naturą. Zespół budynków jednorodzinnych wkomponowano w tropikalne zbocze w taki sposób by zapewnić każdemu komfort i widok na ocean. Zagospodarowano małą działkę o powierzchni 5000 metrów kwadratowych, gdzie zaprojektowano 52 budynki, co daje intensywność ponad 100 jednostek na hektar. Jest to intensywność osiedla wielorodzinnego przy niemalże 100 procentowej powierzchni biologicznie czynnej dzięki zastosowaniu zielonych dachów. Spiętrzone zagospodarowanie jest odpowiedzią na współczesne potrzeby realizacji intensywnej zabudowy wraz z zapewnieniem wygody i przestrzeni dla siebie. Gospodarka wodą opadowa została zorganizowana bez szkody dla środowiska: przefiltrowana woda szara z opadów jest wykorzystywana w basenie i wykorzystywania do podlewania zieleni. Istniejące gatunki drzew zostały przesadzone lub nasadzone na dachach budynków. Każdy z domów o powierzchni 250 mkw posiada rozległe przeszklenie w salonie (ok 80mkw), które pozwala podziwiać zapierający dech w piersiach widok na taras wraz z basenem bezkrawędziowym typu 'infinity pool’. Budynki zakomponowano w taki sposób, by mieszkańcy nie przeszkadzali sobie wzajemnie i mogli być blisko natury.
O roli standardów mieszkaniowych i sytuacji mieszkaniowej w 3 minuty..- W Polsce buduje się chyba wciąż coraz więcej, ale też coraz gęściej, coraz ciaśniej, te mieszkania są coraz mniejsze. Ta dyskusja o standardach mieszkaniowych, o tym, jakie powinny być zarówno mieszkania, jak również tereny mieszkaniowe, jest bardzo istotna –
– W tym pędzie budowania i realizacji nowych zespołów mieszkaniowych powinniśmy zachować zdrowy rozsądek, proporcje, żebyśmy mogli wyjrzeć za okno i zobaczyć drzewo, coś zielonego, a nie tylko kolejny blok, kolejne mieszkania. To jest wydaje mi się pewne zagrożenie.
Gdzie leży granica pomiędzy dobrą, a ekstremalną intensyfikacją zabudowy mieszkaniowej? Jakie skutki będą miały nowe przepisy dotyczące budowy domów bez pozwolenia? Jak pandemia zmieniła nasze oczekiwania, co do przestrzeni mieszkalnej i nakręciła koniunkturę mieszkaniową?
Publikacja 'Mapping the city’ w ramach projektu Archea Ukazała się publikacja Mapping the city pod redakcją L.Amistadi, V.Balducci,T. Bradecki, E.Prandi, U.Schroeder. Publikacja zawiera autorskie plany miast Bologna i Aachen. Mapowania zostały przygotowane przez 5 zespołów z 5 różnych Uczelni europejskich. W publikacji wykorzystano m.in. materiały zrealizowane na Wydziale Architektury Politechniki Śląskiej, które powstały w ramach przedmiotu struktura miasta w latach 2019, 2020 pod kierunkiem dr inż. arch. Tomasz Bradecki, we współpracy z zespołem ARCHEA w POLSL dr hab. inż. arch. Agata Twardoch prof. POLSL, dr hab. inż. arch. Krzysztof Kafka prof. POLSL, dr hab. inż. arch. Michał Stangel prof. POLSL, dr hab. inż. arch. Katarzyna Ujma-Wąsowicz prof. POLSL wraz ze studentami: Joanna Golba, Emilia Jaromin, Laura Konieczny, Katarzyna Korus, Anna Kurianowicz, Natalia Kyzioł, Wiktoria Paszek, Karolina Słomiany, Martyna Suchanek, Natalia Tadla, Oliwia Tomas, Anna wieczorek, Alex Duży, Sebastian Dziwisz, Karol Subotowicz, Kamil Wróbel (2019) Karolina Piotrowska, Ościłowicz Olga, Górnikiewicz Grzegorz, Sikorska Patrycja, Baryłowicz Katarzyna, Bartos Patrycja, Buła Monika, Ulrich MAteusz, Pietrwalski Daniel, Swoboda Jakub, Popielarczyk Adriana, Żak Natalia (2020) Podziękowania dla studentów Redaktorzy: Amistadi, Lamberto / Balducci, Valter / Bradecki, Tomasz / Prandi, Enrico / Schröder, Uwe (Ed.) Tytuł: Archéa. Mapping the City. On Urban Spaces. An Atlas of Bologna and Aachen Wydawnictwo: AIÓN, Firenze Data wydania: 2021 Ilość stron: 104 ISBN: 979-12-80723-01-7
Spis treści:
– Wstęp – Mapowanie miasta (L. Amistadi) – I. Nazywanie miejsc. Monumentalna struktura miasta (L. Amistadi) – II. Przestrzenie ciepłe i zimne. Fenomenologiczne podejście do mapowania przestrzeni miasta (U. Schröder) – III. Dostępność. Przestrzenie publiczne, dostępność przestrzeni publicznej. Mapowanie z modelami (T. Bradecki i A. Twardoch) – IV. Kompaktowe miasto. Strategie zagęszczania zabudowanej przestrzeni. (E. Prandi i P. Strina) – V. Miasto Natura. Przestrzeń naturalna jako struktura miejska. (Pierre-Antoine Sahuc) – Epilog. Mapowanie miasta. (F. Visconti i R. Capozzi)
tłumaczenie za RWTH: Atlas zawiera 41 autorskich planów dwóch miast, Bolonii i Akwizgranu, opracowanych w ramach strategicznego partnerstwa programu ArchéA, który jest skrótem od Architectural Medium size City European city Arrangement. W ramach partnerstwa obejmującego pięć uniwersytetów i cztery kraje zaangażowane w badanie i projektowanie aspektów przestrzennych i architektonicznych średnich miast europejskich: Alma Mater Studiorum University of Bologna – Cesena Campus (IT), Rheinish-Westfälische Technische Hochschule Aachen (DE), Politechnika Śląska (PL), University of Parma (IT), Ecole nationale supérieure d’architecture de Normandie (FR). Plany przedstawione w książce przedstawiają miasta traktowane jako studia przypadków w trzech zakresach i dwóch skalach: zasięg terytorialny w skali 1:10 000, historyczne centrum w skali 1:2000 i obrzeża w skali 1:2000. Rysunki wykonane przez członków grupy badawczej są poprzedzone figurami/planami terenowymi Bolonii i Akwizgranu, również w tej samej skali i według tych samych ram. Innymi słowy, każdy z pięciu partnerów ArchéA mapował te same obszary miasta według tych samych ram i tej samej skali, ale na podstawie różnych podejść lub siatek klasyfikacyjnych. Mapowania te pozwalają nie tylko na porównanie różnych podejść, które odpowiadają różnym europejskim szkołom architektonicznym, ale poddają rzeczywistość fenomenu urbanistycznego zabiegowi, zgodnie z którym intencjonalny charakter przedstawienia nabiera wartości epistemologicznej i strategicznej.
Prezentacje i wystawy podsumowujące projekt w nauczaniu architektury i urbanistyki są opcjonalnym, ale integralnym elementem procesu dydaktycznego. Do 2019 roku stały się częstymi wydarzeniami w kalendarzach studiów projektowych i związanych ze sztuką. Wprowadzenie technologii zdalnych było niepopularne i rzadkie ze względu na liczne ograniczenia. Pandemia COVID-19 wymusiła potrzebę pracy i prezentowania wyników nauczania na odległość. Wiele wystaw w 2020 i 2021 roku było realizowanych zdalnie. Wyzwaniem zdalnych wystaw z zakresu architektury i urbanistyki jest przekazanie treści związanych z projektami, a formą ich ekspozycji są bardzo często ilustracyjne plansze i makiety. Do ich zdalnej prezentacji wykorzystywane są różne technologie, takie jak wirtualne galerie wystaw, a także rozszerzona i wirtualna rzeczywistość. Artykuł podejmuje dyskusję na temat sposobów realizacji wystaw wirtualnych, ich zalet i wad oraz stosowanych technik. Istnieje również opis 3 autorskich wystaw zorganizowanych w dziedzinie architektury, poświęconych strukturze miast, z których dwie zorganizowano w formule mieszanej (równoległej, hybrydowej), podczas których uczestnicy prezentowali elementy ekspozycji, w tym modele fizyczne , poprzez transmisję na żywo, prezentując jednocześnie wcześniej przygotowane, analogiczne modele w rozszerzonej i wirtualnej rzeczywistości.
Wystawa ARCHEA modeli struktury miasta Aachen jest częścią Wystawy Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej przy ul. EXPOBUD – XVI Targi Budownictwa, Wnętrz i Ogrodu w Gliwicach. Sobota, 11 września 2021. 10:00 – 16:00 (+1). Arena Gliwice · Akademicka 50, Gliwice, Polska. Makiety struktury Aachen, analizy przestrzeni publicznych i modele rzeczywistości rozszerzonej zostaną wystawione wraz z innymi pracami z Politechniki Śląskiej. Dziękuję za pomoc dla Krzysztofa Gronia.
Mapping Urban Spaces Designing the European City Edited By Lamberto Amistadi, Valter Balducci, Tomasz Bradecki, Enrico Prandi, Uwe Schröder Copyright Year 2021 ISBN 9781032041247 July 26, 2021 Forthcoming by Routledge 308 Pages 126 Color Illustrations
Mapping Urban Spaces skupia się na średnich miastach europejskich, a dokładniej na ich otwartych przestrzeniach z psychologicznego, socjologicznego i estetycznego punktu widzenia. Rozdziały ilustrują, w jaki sposób cechy, które sprawiają, że życie w średnich miastach europejskich są przyjemne i zrównoważone – dostępność, łatwość podróżowania, zrównoważony rozwój miast, integracja społeczna – można przypisać charakterowi tej przestrzeni.
Rozdziały rozpoczynają się od fenomenologicznego studium przestrzeni do wkładu na temat miejsc i krajobrazów w mieście. Badane są centralności i ich znaczenie, a także przestrzeń społeczna i jej złożoność. Wkład koncentruje się na historii i teorii, a także konkretnych podejściach badawczych i mapowych oraz wynikających z nich zastosowaniach projektowych.
Studia przypadków pochodzą z krajów z całej Europy, w tym między innymi z Polski, Włoch, Grecji, Niemiec i Francji. Książka zainteresuje studentów, naukowców i praktyków architektury, urbanistyki i architektury krajobrazu.
Wystawa odbyła się 22.06.2021 o godz. 11.00 w galerii Wydziału Architektury Politechniki Śląskiej, a także online poprzez platformę Youtube. Link do transmisji: https://youtu.be/a9qQA-IrOW4
Na wystawie zaprezentowano autorskie modele wybranych przestrzeni publicznych oraz struktury miasta Zabrze, a także makiety i plansze przedstawiające zebrane materiały i dane.
Zestawienie modeli 3D, które powstały przy okazji wystawy List of 3D models https://skfb.ly/o6sF7 https://agmt.it/m/Rluod1R5 https://agmt.it/m/obyUpG4z https://skfb.ly/o6sFU
Przykłady panoram 3d
https://tiny.pl/rbmtq
https://tiny.pl/rbmt1
https://tiny.pl/rbmtj
W wydarzeniu wzięli udział przedstawiciele miasta Zabrze, przedstawiciele Oddziału Śląskiego Towarzystwa Urbanistów Polskich (na miejscu) oraz profesorowie komentujący (online): Prof. Allesandro Camiz Özyeğin University, Faculty of Architecture and Design, Istanbul Prof. Lamberto Amistadi University of Bolonia, DEpartment of Architecture, Cesena
Wystawa została realizowana w ramach współpracy z miastem Zabrze, międzynarodowego projektu ARCHEA, a także pod patronatem Oddziału Śląskiego Towarzystwa Urbanistów Polskich. Wystawę przygotowali studenci 3-go roku Wydziału Architektury w ramach przedmiotu Struktura Miasta pod kierunkiem dr inż. arch. Tomasza Bradeckiego.
informacja referencyjna na stronie projektu ARCHEA: https://site.unibo.it/archea/en/agenda/virtual-exhibition-models_2
Informacja na temat profesorów wizytujących online i komentujących:
Allesandro Camiz Özyeğin University, Wydział Architektury i Projektowania, Istambuł Alessandro Camiz jest absolwentem (BArch + MArch) architektury na uniwersytecie „Sapienza” (Rzym, 1999). Przed ukończeniem szkoły współpracował z Sartogo Architetti Associati dla Nowa włoska ambasada (Waszyngton) i Kościół Najświętszego Oblicza Jezusa (Rzym). W W 2007 r. Omówił pracę doktorską zatytułowaną „Historia średniowiecznego planowania urbanistycznego w Rawennie” (Sapienza), a tam uczęszczał na studia podoktoranckie do 2014 r. Nauczał w szkole architektury Uniwersytetu Miami i na Wydziale Architektury Girne American Uniwersytet (Cypr), gdzie kierował do 2018 r. międzynarodowe Centrum Dziedzictwa Studia (ICHS). Jest członkiem ICOMOS-Włochy i sekretarzem generalnym Cypru Network for Urban Morphology (CyNUM). Obecnie jest profesorem nadzwyczajnym i dyrektorem Laboratorium Dynamicznych Badań Morfologii Miejskiej (DRUM) na Uniwersytecie Özyeğin, Stambuł. Jego główne zainteresowania badawcze obejmują projektowanie architektoniczne, morfologię urbanistyczną i zaawansowane technologie cyfrowe do dokumentacji i konserwacji dziedzictwa architektonicznego.
Prof. Lamberto Amistadi University of Bolonia, Wydział Architektury, Cesena. Lamberto Amistadi jest profesorem nadzwyczajnym architektury i urbanistyki na Uniwersytecie w Bolonii. Jest zastępcą dyrektora internetowego magazynu „FAMagazine” poświęconego badaniom i projektom dotyczącym architektury i miasta oraz współreżyserem serii „TECA. Teorie della Composizione architettonica ”(Clean). Wraz z Ildebrando Clemente założył i reżyseruje cykl „DŹWIĘKI: Teoria i otwartość architektoniczna” (Aión), który zawiera tomy monograficzne o Johnie Hejduku i Aldo Rossi. Jest autorem wielu publikacji, w tym książek Paesaggio come rappresentazione (Clean, 2008), La costruzione della città (Il Poligrafo, 2012), Architettura e Città (z Enrico Prandi, FAEdizioni 2016). W 2018 r. Zdobył stanowisko koordynatora i dyrektora ds. Nauki w zaproszeniu do partnerstwa strategicznego Erasmus + na poziomie europejskim na poziomie europejskim, zatytułowanym „ARCHEA Architectural European Medium-Large Arrangement”.
Udział w Kalejdoskopie czyli 4 minutowe wystąpienie oraz publiczna dyskusja podczas Panelu poświęconemu mieszkalnictwu 8.06.2021 w Kongresie Polityki Miejskiej – wydarzenie online
panel dyskusyjny Kalejdoskop w ramach KONGRES POLITYKI MIEJSKIEJ 2021 Kongres Polityki Miejskiej 20218 czerwca (wtorek)Mieszkalnictwo i polityki społeczne. Moderator: Kamil Nowak, Instytut Rozwoju Miast i Regionów , godz.12.00 – 13.00„REIT jako potencjalne źródło finansowania inwestycji mieszkaniowych. Biznesowe wykorzystanie modelu” – Alicja Kozarzewska, Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej.„Główne założenia programu mieszkalnictwa społecznego dla obszarów rewitalizacji miasta Łodzi” – Mateusz Piasecki, Towarzystwo Urbanistów Polskich – Oddział w Łodzi.„Wyzwania i zagrożenia w kształtowaniu intensywnej zabudowy mieszkaniowej albo jak wybrać optymalne miejsce zamieszkania ” – Tomasz Bradecki, Wydział Architektury Politechniki Śląskiej. „Dysproporcje społeczne w Warszawie” – Marcel Świerkocki, Wydział Geografii i Studiów Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego. „Dostępność wydarzeń organizowanych przez ośrodki, centra i domy kultury dla osób głuchych w województwie łódzkim” – Klaudia Zamora, Studenckie Koło Naukowe Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Łódzkiego SPATIUM.Kalejdoskopy to kilkuminutowe prezentacje umożliwiające słuchaczom w krótkim czasie, zapoznanie się z szerokim spektrum projektów przyporządkowanych do ścieżek tematycznych, tj. mieszkalnictwo i polityki społeczne; transport i mobilność miejska; zarządzanie i finanse publiczne + partycypacja; zarządzanie i finanse publiczne (prace przekrojowe); środowisko i adaptacja do zmian klimatu; kształtowanie przestrzeni. Po każdym cyklu wystąpień przewiduje się dyskusje dotyczące poruszonych wcześniej kwestii. Sesje zorganizowane są w ramach Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej.
Wszyscy obecnie widzimy jak dużo się buduje osiedli, i jak bardzo sią one różnią lokalizacją, formą, strukturą. Statystycznie 2/3 Polaków chciałoby mieszkać w zabudowie jednorodzinnej, a nie wielorodzinnej. American dream o domku jednorodzinnym z ogródkiem dziś w Polsce najczęściej oznacza wybór miejsca zamieszkania w znacznej odległości od centrum miasta na jego peryferiach. Jednocześnie w centrach miast intensyfikuje się zabudowę, realizuje się mieszkania bardzo małe i jednocześnie drogie. Rodzi to pytania czy zmierzamy w dobrą stronę, które formy można uznać za bardziej lub mniej zrównoważone. W swoich badaniach skupiam się na wskaźnikach urbanistycznych takich jak: gęstość i intensywność zabudowy, liczba mieszkań na hektar, liczba kondygnacji, ilość miejsc parkingowych na mieszkanie, udział powierzchni biologicznie czynnej. Na ilustracji przedstawiłem kompilację różnych form zabudowy od najmniej intensywnej domu jednorodzinnego, poprzez zabudowę bliźniaczą, szeregową, wielorodzinną wolnostojącą, wielorodzinną zwartą, aż po bardzo złożone budynki hybrydowe o wielu funkcjach. Każdy z nas ma swoją ulubioną, każdy z nas gdzieś mieszka. Każdą z tych form cechują inne wartości wskaźników. Niektóre z nich współcześnie reprezentują intensywności, o których wcześniej nie było mowy (kiedyś 80-120 mieszkań na hektar, dziś w niektórych przypadkach 200 i 300). Niektóre współczesne realizacje osiedli zaskakują, a przecież ktoś z nas je wybierze na miejsce zamieszkania. Istnieją złe i dobre przykłady. Z pewnością pośrednie, umiarkowane formy zabudowy należy uznać za bardziej zrównoważone, takie, które nie będą tworzyły problemów w przyszłości i dają nam szansę na lepsze bardziej zielone środowisko zamieszkania. Wnioski z badań, które prowadzę zawierają rekomendacje oraz wytyczne dla planistów, deweloperów, urbanistów, a także mieszkańców.
